my star

هر چه بیشتر می اندیشم بیشتر شرمنده می شوم . هر چه بیشتر درنگ می کنم بیشتر به کنه و عظمت وجودی شما پی می برم. شما شیعیانتان را تنها نمی گذارید . شما بر زندگی آنان و در جزئیات فعالیتهای آنان نظارت می فرمائید . شما نسبت به شیعیانتان مهربانید و بدون آنکه آنان بدانند و بفهمند دستشان را می گیرید و بهترین مقدرات را برایشان تعیین می فرمائید . شما دست انان را با عنایتهای خود می گیرید و از غرقاب گمراهی و ضلالت نجاتشان می دهید ومن چه ملموس و چه عینی این حضور گرم شما را احساس می کنم . همچون پدری بزرگوار که رفتار فرزندانش را زیر نظر دارد شما امام عزیز و رئوف نیز نظاره گر اعمال مائید و ای وای بر ما اگر قدر این موهبت را ندانیم .... ای وای بر ما اگر شکر این نعمت الهی را بجا نیاوریم ..... ای وای بر ما اگر از کرامتهای شما غافل باشیم ... کور باد چشمی که شما را نمی بیند ..... وای بر گوشی که صدای محبت شما را نشنود و وای بر دلی که از شما دور باشد و به زبان ادعای دوستی شما را داشته باشد ..... امام عزیزم ..... من شما را دوست دارم .... یا ابا صالح المهدی از خدا بخواهید که ما را یک لحظه از دامن پر مهر شما خاندان پر کرامت جدا ننماید ......

یا رسول الله ُ یا امام حسن مجتبی ویا ابا الحسن یا علی ابن موسی الرضا المرتضی.....در سوگ شما ......

خدا خیر بده به استاد گرانقدر مدیریت تحول ما دکتر حقیقی که با شگردی استادانه طبع شعری را در منی که هرگز احتمال گفتن یک بیت شعر در طول زندگیم را نمی دادم شکوفا کرد . هفته پیش از همه شاگردان خواست که برای جلسه بعد دو بیت شعر از خود بسرایند و..... چند خط زیر حاصل تلاشی است که آغاز شکوفایی آن را مرهون استادم دکتر حقیقی هستم .....

من از اهل بیت شریف پیمبر بجز خوبی و لطف و رحمت ندیدم

به مظلومی اهل بیت پیمبر در این پهن دشت گیتی ندیدم

خدا آگه است از صداق درونم که از این عزیزان بغیر از محبت ندیدم

خدایا مبادا جدایی از این خانواده که من پاکتر زین محبان ندیدم

به دنیا و عقبی و اهل زمین و سماء کسانی چنین نیک سیرت ندیدم

چرا جان به قربان آنان نسازم منی که به جز عشق و نیکی ندیدم