من از اهل بیت شریف پیمبر بجز خوبی و لطف و رحمت ندیدم
به مظلومی اهل بیت پیمبر در این پهن دشت گیتی ندیدم
خدا آگه است از صداق درونم که از این عزیزان بغیر از محبت ندیدم
خدایا مبادا جدایی از این خانواده که من پاکتر زین محبان ندیدم
به دنیا و عقبی و اهل زمین و سماء کسانی چنین نیک سیرت ندیدم
چرا جان به قربان آنان نسازم منی که به جز عشق و نیکی ندیدم
]]>یا جواد الائمه از خدا بخواهید توفیق زیارت حرم شریف شما و جد بزرگوارتان را
به من حقیر و همه عاشقان مقام شما عنایت فرماید . ان شاء الله
]]>هنگامى كه پل ترنر (Paul Turner) تهيه كننده معروف استراليايى در طى برنامهاى ماهوارهاى تحت عنوان: نوستر آداموس: مردى كه فردا را پيشبينى مىكند. خطر روزافزون ايران وانقلاب اسلامى ايران براى غرب و تمدن غربى مطرح كرد و در طى اين برنامه تمام آنچه را كه نوسترآداموس در بيش از 390 سال پيش از آن تاريخ »آگوست 1989م« پيشگوئى كرده بود منتسب به ايران كرد؛ هيچ سياستمدارى حرف وى را چندان جدى نگرفت؛ چرا كه موقعيت ايران در سال 1989، نه تنها به هيچ وجه مناسب نبود؛ بلكه به واسطه جنگ تحميلى و عواقب ناشى از آن و تحريمهاى شديد اقتصادى بسيار شكننده و حساس بود.
ليكن پس از به واقعيت پيوستن واقعه يازدهم سپتامبر در آمريكا كه اتفاقاً در فيلم به صراحت به آن اشاره مىشود (وقوع دو انفجار مهيب و عظيم در New City) همگان شگفتزده و نگران شدند؛ به نحوى كه رئيسجمهور نه چندان باهوش آمريكا، پس از وقوع اين حادثه به تبعيت از نوسترآداموس، ايران را هم يكى از »محورهاى شرارت« در جهان معرفى كرد و از اين طريق بر وحشت و ترس عميق هيأت حاكمه آمريكا از ايران صحّه گذاشت.
در اين مقاله سعى نگارنده بر آن نيست كه بر پيشگوئيهاى نوسترآداموس صحّه بگذارد يا از آن دفاع كند و يا به هر طريق ممكن آن را خزعبلاتى هذيانگونه جلوه دهد؛ بلكه حداكثر كوشش نگارنده بر آن است كه ديدگاه غرب و تمدن غربى نسبت به پيشگوئيهاى شگفتآور نوسترآداموس را مورد بررسى و مداقه قرار داده و اين پيشگوئيها را كه اغلب درباره ايران يا كشورهاى اسلامى بوده؛ مورد بررسى قرار دهد.
البته بايستى در نظر گرفت كه بدون شناخت اين پيشگوى كبير نمىتوان حساسيتهاى انسان غربى نسبت به انسان شرقى را شناخت؛ چرا كه اغلب سياستمداران و متفكران غربى عميقاً به ستارهشناسى، طالعبينى و آيندهنگرى همراه با ادبيات رمزى (Occult) معتقدند و حتى نظريهپرداز معروف هاروارد؛ يعنى ساموئل هانتينگتون نيز تئورى برخورد تمدنها The clash of) (civilizations را از نوسترآداموس به عاريت گرفته است.
پيشگويى نوسترآداموس درباره واقعه يازدهم سپتامبر و تأثير شگرفى كه بر نگرش و فرهنگ آمريكايى گذاشت مىتواند منجر به تحولى اساسى نسبت به ديدگاه غرب درباره انقلاب اسلامى ايران شود، همانكه نبايد به سادگى از كنار آن گذشت.
«... آسمان، در چهل و پنج درجه (مختصات جغرافيايى نيويورك؟!) خواهد سوخت، آتش به شهر جديد (New City)، نزديك مىشود.»
جالبترين نكته در مورد پيشگوئيهاى نوسترآداموس آن است كه وى به ندرت نام كشورى را به صراحت و آشكارا ذكر مىكند، حال آنكه در مورد ايران (Parsia) به صراحت عنوان مىكند كه ايران، جهان را تسخير خواهد كرد:«ايران از طريق آناتولى، فرانسه و ايتاليا را فتح خواهد كرد و بالاخره ايران باعث وقوع جنگ جهانى سوم خواهد شد.»
بنابراين، در گام نخست بايستى نوسترآداموس را بيشتر و بهتر بشناسيم و راز و رمز تأثيرگذارى وى بر تمدن غربى را از اين طريق دريابيم.
ميشل دونوسترادام Michel) (De Nostradame كه بيشتر با نام لاتين خود؛ يعنى نوسترآداموس (Nostr Adamus) شناخته شده است؛ در روز چهاردهم دسامبر سال 1503 م. در ناحيه سن رمى فرانسه متولد شد.
خانواده وى از شجره پزشكى يهودى و ايتاليايى الاصل بود. پدر بزرگ وى در شكلگيرى و تربيت نوسترآداموس نقش اساسى داشته و آموزههاى اشراقى مكتب كاباليستها را مستقيماً به وى تعليم داده است.
نوسترآداموس در سن 22 سالگى از دانشگاه بسيار معتبر آن روزگار فرانسه، يعنى "مونپليه" در رشته پزشكى فارغالتحصيل شد و براى نجات بيماران از بيمارى مرگ سياه يا طاعون، بلافاصله مشغول به كار شد.
شاوينى، پيرو و مفسر معروف نوسترآداموس مىنويسد كه وى سه سال تمام بر روى نخستين اشعار وحىآميز خود كه از آينده و رويدادهاى آن خبر مىآورد كاركرد و در سال 1555م. دفترى را - كه در بر گيرنده بيش از سيصد پيشگويى شعرگونه بود - به پسرش سزار هديه كرد.
سپس در سالهاى بعد مجموعه كاملى از شعروارههاى نوسترآداموس در 1000 قطعه؛ يعنى 10 سانتورى كه هر سانتورى مشتمل بر 100 قطعه بود، را منتشر شد.
نوسترآداموس بر خلاف شايعات واهى و عبثى كه پيرامون شيطانپرستى و خداستيزى به وى نسبت دادهاند، فردى عميقاً مؤمن و پاىبند به مذهب كاتوليك به بود و در نامهاى به پسرش صريحاً متذكر مىشود كه:
«... و از زمانى كه اراده ذات خداوند متعال بر اين قرار گرفته كه تو فقط در نور طبيعى و در اين نقطه زمين به دنيا بيايى... از آنجايى كه برايم ممكن نيست نوشتهاى را به صورت رسمى و كامل برايت به ارث بگذارم؛ چون بر اثر بىعدالتى و گذشت زمان نابود خواهد شد...؛ چون كه همه چيز تحت اختيار و سلطه قادر متعال و خداوند يكتا قرار دارد.»
در واقع او با اين عبارات، صريحاً اشاره به عدم اصالت ادبيات رمزى علم اخترشناسى و طالعبينى نموده است و همه ارادهها را موكول به خواست و اراده خداوند متعال مىنمايد.
بررسى پيشگوئيهاى نوسترآداموس درباره "جهانى شدن انقلاب اسلامى ايران"
«شاهزاده عرب، مريخ، خورشيد، ناهيد، شير، حكومت كليسا را از طريق دريا از پاى در خواهد آورد، از جانب ايران (پرشيا) بيش از يك ميليون پرهيزگار به بيزانس و مصر، به سوى شمال هجوم خواهند آورد.»
«از كشور عربى خوشبخت (در منطقه غنى و ثروتمند اعراب) شخصى قدرتمند و مسلط بر شريعت [حضرت] محمد(ص) زاده خواهد شد، اسپانيا را به دردسر انداخته و بر گرانادا (غرناطه) مستولى مىشود. از طريق دريا بر مردم نيكوزيا ظفر خواهد يافت.»
«مرد مشرقى از محل استقرار خويش خارج خواهد شد، براى ديدار فرانسه از كوه آپونين خواهد گذشت، از فراز آسمان، از برفها، درياها و كوهها گذر خواهد كرد و همگان را با عصايش مضروب خواهد كرد...»
ادبيات رمزآلود، واژهاى است كه به بهترين نحو مىتواند عمق معانى شعروارههاى نوسترآداموس را بيان كند؛ چرا كه طبق نظر اغلب مفسران معروف نوسترآداموس؛ يعنى اريكاچيتهام، گى بوحك و ژان شارل دو فن برون، حداقل وقايع ذيل را مىتوان بدون هيچ شك و ترديدى از ميان شعروارههاى رمز آلود نوسترآداموس بر شمرد:
آتشسوزى بزرگ لندن در سال 1666م. اعدام چارلز اول، روى كارآمدن حكومت مذهبى كرامول در انگلستان، وقوع انقلاب فرانسه، انقلاب روسيه، رويارويى استالين و تروتسكى پس از مرگ لنين، اضمحلال رژيم شوروى، اعدام لويى شانزدهم و مارى آنتوانت، به قدرت رسيدن ناپلئون و انتخاب لقب امپراتور توسط وى، به قدرت رسيدن هيتلر و رژيم نازى، به قدرت رسيدن موسولينى در ايتاليا و ژنرال فرانكو در اسپانيا، ترور كندى، سقوط شاه ايران و وقوع انقلاب اسلامى در ايران، رهبرى امام خمينى(ره) از فرانسه - او دقيقاً عنوان مىكند كه رهبر ايران از فرانسه باعث سقوط شاه ايران مىشود - ، وقوع حادثه يازدهم سپتامبر و آتشى كه در برجهاى دوقلوى شهر جديد (نيويورك) ايجاد مىشود و بسيارى از حوادث تاريخى ديگر از سالهاى 1555 ميلادى به بعد كه حدوداً 450 سال را دربر مىگيرد.
"دو محاصره،
در گرمايى سوزان، انجام مىگيرد.
آن مرد،
از فشار تشنگى،
به خاطر دو فنجان مملو از آب،
كشته مىشود.
دژ نظامى، مملو مىشود،
و يك آرمانگراى كهنسال [امام خمينى (ره)]
نشانههاى نيرا (سرزمين ايران) را
به اهالى ژنو [سازمان ملل متحد]
نشان خواهد داد."
رهبر پاريس،
اسپانياى بزرگ را اشغال مىكند،
كشتيهاى جنگى
در برابر مسلمانان [محمدىها] كه از پارتيا [ناحيهاى در ايران] و مديا [ناحيهاى در ايران] برخاستهاند، مىايستند. آن مرد، سيكلاد [اروپا] را تاراج مىكند، و آنگاه انتظارى بزرگ در بندر يونان حكمفرما مىشود.
در مجموع نوسترآداموس به اين موضوع به صراحت اشاره مىكند كه ايران (پارت، نيرا، پرشيا، مديا) با كمك مسلمانان سراسر جهان، از جمله كشورهاى عربى و مخصوصاً سوريه، عربستان سعودى و ليبى حكومت مقتدرى را تشكيل مىدهند و پس از جنگى مذهبى كه هسته آن از لبنان شروع مىشود و عمدتاً بر عليه اسرائيل است، جهان را به تسخير خود درمىآورند و سپس جنگى جهانى و عظيم رخ خواهد داد و جهان نابود خواهد شد.
در هنگامه دميدن خورشيد،
آتش بزرگ، ديده خواهد شد؛
صدا و روشنايى،
در امتداد شمال، ادامه خواهد يافت.
در ميانه كره خاك،
مرگ و آواى مرگ، شنيده خواهد شد؛
مرگ از درون سلاحها،
آتش و خشكسالى
آنان را به انتظار خواهند نشاند.
در خاتمه، اين سرزمين به واسطه جنگ جهانى سوم نابود و نامسكون خواهد شد.
سرزمين مسكونى،
از سكنه خالى خواهد شد؛
براى به دست آوردن سرزمينها،
جدال و اختلاف شديدى درمىگيرد؛
قلمروها به مردانى سپرده خواهد شد؛
كه از غرور و سربلندى تهى خواهند بود.
سپس، براى برادران بزرگ،
نفاق و مرگ
پيش خواهد آمد.
و از چنين برمىآيد كه ايران، جهان را ابتدا از طريق حمله به تركيه (و مقدونيه) به تصرف خود درخواهد آورد:
شب در آسمان، مشعلى رو به خاموشى، ديده خواهد شد. در مركز رن، جنگ و خشكسالى به بار مىآيد، كمك خيلى دير مىرسد. پرشيا (ايران) حمله آورده و ماگدونيا و در جاى ديگر مىگويد: (مقدونيه) را به محاصره درمىآورد.
تو اى فرانسه!
اگر،
از آبهاى ليگوريا گذر كنى؛
خود را،
در ميانه دريا و جزاير،
در محاصره خواهى يافت؛
و پيروان محمد،
در برابر تو خواهند ايستاد.
و همچنين
تو، اى درياى آدرياتيك!
استخوان خران و اسبان را
خواهى جويد
و باز مىگويد:
آن مرد،
با سلاحها و آتش درخشان،
در نزديكى درياى سياه،
از پرشيا براى تسخير ترابوزان
خواهد آمد.
فاروس و ميتيلن به لرزه در خواهد آمد؛
خورشيد،
درياى آدرياتيك را كه مملو از اجساد اعراب است؛
روشن خواهد كرد.
و سپس نوسترآداموس، عواقب جنگ اتمى و نابودى تدريجى جهان به واسطه جنگ جهانى سوم را شرح مىدهد:
«كسوفى در پيش خواهد بود كه از زمان آفرينش گيتى تا زمان مرگ و مصائب حضرت مسيح و از آن زمان تا به امروز هرگز رخ نداده است و جهان چنين ظلمتى به خود نديده است...»
كه در اين مورد آيات مربوط به قيامت در سوره قيامت به ذهن انسان تداعى مىشود:
"فإذا برق البصر و خسف القمر و جمع الشمس و القمر يقول الإنسان يومئذ أين المفرّ.
هنگامى كه بينايى خيره مىگردد، و ماه فرو مىرود، و خورشيد و ماه گرد هم آيند، آن روز انسان مىگويد: به كجا فرار كنم؟ "
«مرد والامقامى از تبار عرب به زودى پيش خواهد تاخت. از سوى اهالى بيزانس به او خيانت خواهد شد. از شهر قديمى رودس به پيشواز او خواهند آمد، از جانب هانگرى [مجارستان] متحمل آزار بسيار خواهد شد.»
« در حوالى درياى آدرياتيك بر اثر توفانى عظيم، كشتى غرق مىشود و زمين به لرزه درآيد و به سوى آسمان پرتاب مىشود و دوباره فرو مىافتد؛ در مصر جنبش پيروان محمد افزايش مىيابد و پيكى به (آن سوى مرزها) فرستاده مىشود تا خبر را اعلان كند.»
«... شهرها آلوده و كثيف گشته، باعث اعتراض و شرمسارى زيادى خواهد شد، و تاريكى و جهل فقط با درخشش نور از بين مىرود و با تغييراتى حكومت جهل و ظلمت پايان خواهد يافت...»
رهبرى اصلى مشرق زمين با شورشهاى زيادى روبرو خواهد شد، كه اكثراً از طرف شمالىها و غربىهاى مغلوب شده است، كه عدهاى كشته و برخى مورد آزار قرار گرفتهاند و بقيه در حال گريزند و فرزندانشان كه از زنان متعددى هستند، زندانى شدهاند.
م.پ. ادوارد در كتاب خود در باب پيشگوئيهاى نوسترآداموس نقل مىكند كه سانتورى هشتم، قطعه 6 مربوط به وقوع جنگ جهانى سوم است:
«... جنگ و خونريزى براى مرتبه سوم حتمى است؛ آتش به حدى است كه درياها به جوش مىآيد و از دولتها فقط دو دولت و از جهان فقط نيمى باقى مىماند...»
شاهزاده ليبيايى [كه نماينده حكومت ايران است] در غرب به قدرت خواهد رسيد، يك فرانسوى از اعراب به شدت مكدر خواهد شد، دانشمند اديب [ادبا] خود را با اوضاع وفق خواهند داد، زبان عرب بر فرانسه پيشى مىگيرد...»
در نزديكى سوربن جهت حمله به مجارستان
قهرمانى از اهالى برودها [سياهپوستان] به آنان هشدار خواهد داد.
رهبر بيزانس، سالون از اسلاوينا،
آنان را به شريعت محمد[(ص)] در خواهد آورد.
همچنين نوسترآداموس در چنين مىسرايد كه:
« امپراتورى مقدس به آلمان خواهد آمد؛
پيروان اسماعيل جايگاه بىمانع خواهند يافت.
آدمهاى نادان همچنان خواستار كارمانى [شريعت كهنه] هستند. تمامى حمايت كنندگان [محمد»ص«] سراسر گيتى را خواهند پوشاند.»
بنابراين، نوسترآداموس در اغلب سانتورىها از جمله سانتورى 5 نسبت به فتح جهان به وسيله شريعت حضرت محمد(ص) به غرب و تمدن غربى هشدار مىدهد و به جهانيان اعلام مىكند كه روزى مسلمانان به رهبرى ايران و تمدن ايرانى بر جهان مسلط خواهند شد كه اين بىشك در پيوند با گسترش و جهانى شدن انقلاب اسلامى ايران است.
منبع :
ماهنامه موعود - شماره 37
]]>مثلا میبینی فلان فرد صاحب شهرت و مکنت برای اینکه از اثرات منفی دنیای پیرامونش کم کنه یا راه رو برای شهرت بیشترش فراهم کنه به فلان موسسه خیریه کمک کنه یا به تعدادی از نیازمندان کمک کنه و مبالغش را هم با بوق و کرنا در همه رسانه های دیداری و شنیداری مطرح کنه ( اگرچه هدفم اهانت به فرد خاصی نیست و برای همه بزرگواران خیر جامعه احترام ویژه قائلم ، اما میخوام بگم بعضی افراد سود جو که فقط به فکر منافع دنیایی خودشون هستن ، فعالیتهای عام المنفعه رو موقعیت مناسبی برای مطرح کردن بیشتر خودشون دیدند و اگر چه نتیجه کارشون به نفع افراد زیادی خواهد شد اما در نهایت به هدف خودشون که رسیدن به موقعیت بهتر اجتماعی نیز هست خواهند رسید ، حتما اون داستان مشهور بهلول رو شما هم شنیدید که وقتی نام خود را به جای موسس مسجد بر سر در مسجد بنا کرد خطاب به سازنده مسجد گفت اگر برای خداست چه فرقی می کند نام من یا تو بر سر در مسجد باشد ، خدا که می داند چه کسی مسجد را ساخته است .....
اما من می خوام بگم باشه عیبی نداره واسه رسیدن به دنیاتون خیرات بدین ، دست فقرا رو بگیرین ، جهیزیه دختراننیازمند رو تامین کنید و خلاصه از هر وسیله معنوی که خواستید برای رونق دادن دکون و دستک دنیایی خودتون استفاده کنید ولی جون هر کی دوست دارید مساله ظهور حضرت و شخصیت حضرت ولی عصر رو به دکون و دستک تبدیل نکنید ، بذاری به اعتماد مردم و بویژه جوونا خدشه وارد نشه ،از هر مستمسک دیگه ای برای مطرح کردن خودتون استفاده کنید ولی خواهشا به این حریم تجاوز نکنید .
چرا ما باید برخی از مجریان تلویزیون رو مجبور کنیم که در ابتدا یا انتهای برنامه در مورد حضرت مهدی صحبت کنند در حالی که بیننده کوچکترین نشانه ای از عشق و محبت به حضرت ابا صالح در چهره این افراد مشاهده نمی کند و همانطور که شما هم شنیده اید سخنی که از دل برنیاید لاجرم بر دل هم نخواهد نشست و خدای ناکرده منجر به نتیجه معکوس شده و دوری از حضرت را ببار خواهد آورد .
جالبه وقتی درچهره برخی مجریان تلویزیون دقت می کنی میبینی طوری از آقا حرف میزنه که این کلمات از لبهاش فراتر نمیره و انگار بیشتر از اینکه توجه بیبننده رو متوجه آقا کنه به فکر جلب نظرات بینندگان به سوی خودشه شده ، آخر هر برنامه رو که میبینی ،ترانه ای پخش میکنن که حال و هواش هیچ سنخیتی با حضرت مهدی نداره ولی مجری میگه این شعر رو تقدیم می کنیم به پیشگاه ... بابا دست بردارید اینقدر با مقدسات بازی نکنید ، نگذارید این مساله هم مثل خیلی مسائل دیگه لوث و بی محتوا بشه .
بگذارید کسانی از حضرت سخن بگویند که حداقل به ظهور حضرت علاقمند باشند ، گویندگان را مجبور نکنید تا فقط به دلیل آنکه باید مطلبی را برای بینندگان و شنوندگان خود بخوانند از سر اجبار و اکراه برای سلامتی و ظهور حضرت هم بناچار دعا کنند ، بگذاری لب و دهانهایی برای فرج دعا کنند که با این مساله نزدیکی روحی داشته باشند ، بگذاری کسانی نام زیبای مهدی را بر زبان جاری کنند که از ته دلشون برای ظهور حضرت دعا می کنند ....
خلاصه که قدر مقدسات خودمون رو بدونیم و اونها ره براحتی هزینه مسائل زود گذر و موقتی نکنیم ......
]]>هیچوقت هم خسته نمی شی . مثل من غر هم نمی زنی ... منت هم نمی ذاری ... تو سرم هم نمی زنی ... هر روز و هر روز این چرخه تکرار می شه و تو فقط و فقط می بخشی و کار درست می کنی . یه شب قدری هم که از ما دعوت کردی باهات حرف بزنیم باز هم میگی بخواهین تا بدم ... طلب کنین تا بر آورده کنم ... آرزو کنید تا اجابت کنم ....
چقدر بزرگی ... چقدر عظمت .. .. چقدر بخشش بی منت ... چقدر احسان بی توقع .... با همه این محبتها و احسانت من برای تو چه کردم ؟ چقدر از ته دل فقط و فقط برای تو کار کردم ... چقدر کارهام رنگ و بوی تو رو داشتند .... چقدر عاشقانه صدات کردم ... چقدر دست و پاها ی من به خاطر تو خسته شدند... چقدر حنجره و صدا و چشمها و گوشم رو برای تو به کار گرفتم .... می دونم اگه پای جبران و معامله و مقایسه در میون بیاد من روسیاه همه عالمم ... اما چه کنم که تو آنقدر بزرگی که بدون توقع می بخشی. بدون منت احسان می کنی و کرم و عطا ذاتی ذات پاک توست ... من که عددی نیستم بذار از قول بنده خوبت آقای حسن زاده آملی بگم که .......
گرنه کارت دلبری و غارت و یغماستی
پس چرا اینسان جمال خویش را آراستی
گرنه شیدای توام ای شاهد یکتای من
پس چرا جوش و خروشم در دل شبهاستی
نی که من تنها شدم شیدای آن حسن آفرین
هر کجا رو آورم صدها چو من شیداستی
درشکنج تار تا ر زلف افشانت همی
یک جهان آشفته اندر غلغل و غوغاستی
چون تو صاحب دولت حسن و بها در روز گار
من به چشم خویشتن هرگز ندیدم راستی
به چه معشوقی که خود هم عشقی و هم عاشقی
وه چه جادویی که هم با و هم بی ماستی
سالها در جستجویت کوه و هامون گشته ام
همچو آن ماهی بدریا کآب را جویاستی
هم دل و هم دلبر و هم جان و هم جانانه ای
هم انیس و مونس رندان بی پرواستی
هم ره و هم رهرو و هم یاری و هم یاوری
علت اولایی و هم غایت قصواستی
ظاهر و باطن تویی و اول و آخر تویی
ای تویی آنچه که پیدا هست و نا پیداستی
ذات پاکت را چه بتوان گفت کز روی مثل
هفت دریا قطره ای نسبت به آن دریاستی
نی غلط گفتم که نسبت را در آنجا راه نیست
برتر از افکار و از اوهام و از اراستی
کیستم من تا کنم دعوی عشق و عاشقی
عشقبازی کار یکرنگان شیر آساستی
لذت آنی فانیم چه می آید به کار
لذت دیدار خود ده بی کمی و کاستی
کام از شیرینی حلوا چه یابد بهره ای
یاد ذات پاک تو شیرینتر از حلواستی
تن چو ساحل دل چو دریا یادت ای جانانه ام
اندرین دریای دل هر لحظه گوهر زاستی
جان که از فیض حضورت مانده بی نور فروغ
نیست زنده بی شک اندر زمره موتاستی
هستی و هستم ولیکن هستی و من نیستم
هستیم چون پرده ای از پرتو بیضاستی
من که هستم وصف بینایی و داناییم هست
پس بود اصلی که هم دانا و هم بیناستی
چون که هستی من از آن هستی مطلق بود
پس مرا وابستگی با کل هستیهاستی
من ندارم قدرت وصف قد و بالای تو
لیک دانم دلبرا بیحد و مر زیباستی
دست افشان پای کوبان یکسر از بالا و پست
یک زبان اندر ثنای ذات تو گویاستی
عشق ذاتی منت ای دلبر و دلدار من
ز آ ه آتش بار و سوز جان من پیداستی
خود تو آگاهی دلاراما که از بی تابیم
مسکن و ماوای من این گوشه صحراستی
جلوه ها کردی و آخر کار ما را ساختی
ای خوش آنکوهمچومن ازدست تورسواستی
سر بر آور از لحد مجنونک لیلی شناس
بین که لیلی آفرینم شاهد یکتاستی
گر تو را یک لیلی است و آنهمه جوش و خروش
پس چه گوید آنکه او را یک جهان لیلاستی
هر شبی کاحیا بیاد دوست گردد مر مرا
آن شب قدرستی و آن لیله الاسراستی
ای گروه اختران رهرو چالاک و چست
اندرین ره مر شما را با چه کس سوداستی
هیچ آگاهید از آغاز و از انجام خویش
یاچومن هریک زخودبیخوددراین درگاستی
نقشه دنیای دار هستی آمد اینچنین
تا چه باشد آنچه اندر عالم بالاستی
اندر این معنی چه شیرین گفت میر فندرسک
صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی
من بجز یک قامت زیبای هستی ننگرم
ای که فانی و گم اندر کثرت اشیاستی
در میان جمله نعمتهای بیحد و شمار
عشق باشد انکه یکتا نعمت عظماستی
عاشق صادق بود آنی که از شوق و شعف
دیدگانش در ره معشوق خون پالاستی
تن بباید در خضوع و دل بباید در خشوع
گر تو را میل صعود عالم بالاستی
منبر افرشتگان و عرش رحمن است دل
دل بدست آور که دل سرمایه احیاستی
هر چه شد اشکسته از قدرش بکاهد بیشکی
جز که دل چون بشکند ارزنده تر کالاستی
خویشتن را وقف حق کن تا شود حق وقف تو
زان سپس بینی خدایت چشم و دست و پاستی
هین منم گوینده یا گوینده باشد دیگری
از سر انصاف گویی دیگری گویاستی
کیستم یارب که از سرم ندارم آگهی
زین مصیبت دائمم فریاد واویلاستی
درد ما را نی دهد اسفار صدرایش شفا
نی علاجش از شفای بو علی سیناستی
حیف کز عمر گرانمایه بری نابرده ایم
حاصل پیری و برنایی ما درداستی
دل اگر باشد بسی سهل است روزه در تموز
حال ار باشد بسی کوته شب یلداستی
شور گر باشد شود دشوارها آسان همی
سوز گر باشد نه بیم سوزش سرماستی
قدسیان احسنت گویان با حسن گفتند دوش
رشته نظم است این یا لولو لولاستی
]]>هرگز فراموش نمی کنم روزی را که برای اولین بار از دوست صمیمیم شنیدم که می گفت
در حدیث داریم که هرکس ۴۰ صبح پشت سر هم این دعا را بخواند از یاوران حضرت مهدی محسوب می شود .....
دعای عهد را بارها در مفاتیح دیده بودم ولی توجهی به ان نمی کردم تا اینکه بعد از صحبت آنروز تصمیم گرفتم هر طور شده این دعا را ۴۰ روز قرائت کنم . ماجرا به ۱۵ سال پیش برمی گردد . برای اولین بار که این دعای ۴۰ روزه را شروع کردم حال خوبی داشتم اما نمی دانستم که به این زودیها این توفیق را به من نمی دهند و من باید بیشتر تلاش کنم . حدود ۳۳ روز بدون وقفه این دعا را خواندم اما روز سی و چهارم یکدفعه از خواب پریدم و دیدم ساعت حدود ۸ صبح است و من که صدای زنگ را نشنیده بودم از کار جا مانده و به اصطلاح خواب مانده بودم.
ساعت حدود ۱۱ بود که ناگاه بیادم آمد که ای وای دعای عهد را نخواندم . آنروز خیلی پکر بودم و از اینکه اجازه نیافته ام دعای عهد را ۴۰ روز پیاپی بخوانم بسیار محزون و دلشکسته . اما با خود عهد کردم که از نو شروع کنم . البته تصور نکنید که بار دوم موفق شدم . نه باز هم در اواسط و اواخر دوره به هر دلیلی فراموش میکردم و باز افسوس و حسرت . حتی یکبار تا ۳۹ روز دعا را مصمم و امیدوار خواندم اما روز چهلم این توفیق را نیافتم . آنجا بود که فهمیدم خواندن این دعا به مدت ۴۰ روز اجازه عالم بالا را می طلبد .
چند شب جمعه دعا کردم و از خدا خواستم تا این توفیق را به من کرامت فرماید تا اینکه بالا خره توانستم به این فیض نائل شوم . روزی که دعای چهلم را تمام کردم نفس راحتی کشیدم و از خدا خواستم تا باز هم این توفیق را به من کرامت فرماید . از آنموقع تا به حال نیز کمابیش این دعا را قرائت می کنم .... مضامین زیبایی دارد . اگر فرصت کردید حتما در مفاتیح الجنان این دعا را مطالعه کنید . در همین وبلاگ هم ، متن دعای عهد را قرار داده ام . ان شاء الله خداوند ما را از سربازان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف قرار دهد....
اگه سایتی رو حک کرده راحت می گه من حک کردم .اگه مطلبی رو از جایی کپی کرده به صراحت اعلام می کنه . اگه از کلاس درس بیرونش کردند بدون هیچ محافظه کاری بیان می کنه و خیلی حرفهای دیگه . چیزی که ما به اصطلاح آدم بزرگها مدتهاست که ازش فاصله گرفتیم که البته برای این فاصله هم هزارو یک دلیل ردیف می کنیم . علائق واقعیمونو پنهان می کنیم تا شخصیت واقعیمونو نشناسند . محبتمونو ابراز نمی کنیم چون فکر می کنیم طرف پررو می شه . حرف دلمونو نمی گیم چون یه جور دیگه به ما نگاه می کنند . به بالا دستیمون الکی ابراز ارادت و علاقه می کنیم چون حساب می کنیم یه روز بهش نیاز داریم . به آبدارچی اداره خسته نباشید نمی گیم چون فکر می کنیم دیگه برامون چایی نمیاره . به همسر و بچه ها عشق نمی ورزیم چون سوارمون می شن و هی پول می گیرند. وارد جایی می شیم الکی الکی قیافه فرعونی می گیریم تا شخصیت ما رو خیلی با کلاس بدونند و خلاصه کلام آقا دیگه خودمون نیستیم که نیستیم . حتی جرئت نمی کنیم اسم آهنگهایی که دوست داریم به زبون بیاریم مبادا که یه حساب دیگه برامون باز نکنند . ولی غافلیم از اینکه اینها همش حسابهای دو دو تا چهار تای ماست و با هر حسابگری احمقانه ای که می کنیم یک قدم از جوهره اصیل انسانی فاصله می گیریم . یادتونه بچه بودیم چقدر راحت بودیم . صریح می گفتیم چی خوردیم چی نخوردیم چی داریم چی نداریم چی دوست داریم چی دوست نداریم چی میخواهیم چی نمی خواهیم ولی الان هممون یه کوله بار سنگین از محافظه کاری و حسابگری و چرتکه انداختن رو روی دوشمون حمل می کنیم و تازه چقدر هم خودمون رو تحویل می گیریم که بابا عجب شخصیت متعادلی داریم ! خبر نداریم که این آدم جدید با یه دنیا حسابگری دیگه ما نیستیم یه آدم دیگه با یه دنیای دیگه است . تازه می شیم آدمی که خودشم قاطی کرده که چی دوست داره ؟ کی دوست داره ؟ چی می خواد ؟ چی نمی خواد ؟ به چی پابنده ؟ از چی متنفره و هزار خواستنی دیگه . البته کاش فقط خود ما آدم بزرگها دچار این بیماری مهلک می شدیم . ماها با رفتارمون بچه هامونم از صداقت بچگیشون در آوردیم . اون طفلان معصوم هم به تبع ما نمی تونند براحتی از علائقشون حرف بزنند . موقع گفتن شغل پدر یا مادرشون احتیاط می کنند . براحتی اسم محله ای رو که در اون زندگی می کنند بر زبون نمیارن و از خیلی از دلبستگیاشون حرف نمی زنند تنها با این تصور غلط که ممکنه همه این گفتنها و چگونه گفتنها به ضررشون تموم بشه . یعنی ماها بچه هایی تربیت کردیم با یه دنیا حسابگری مسخره و بی مورد که نه توجیه عقلی داره و نه توجیه شرعی .
شاید شما هم شنیده باشد که در شب لیله المبیت که حضرت علی علیه السلام به جای حضرت رسول در بسترش آرمید و سلمان فارسی در حالی که پیامبر را بر دوش خود گرفته بود از مقابل کفار رد شد در جواب سوال آنان که پرسیدند چه بر دوش داری براحتی پاسخ داد : پیامبر و کفار نیز به خیال اینکه سلمان مزاح می کند مانع رفتن او نشدند و شاید این حدیث نبوی را هم شنیده باشید که فرد منافق وارد بهشت نمی شود .
صد افسوس و آه که ما همه دروغها و حسابگریها و محافظه کاریها و پنهان کردنها را به حساب تقیه و یا مصلحت می گذاریم در حالی که همه زندگی مصلحت و پنهان کاری نیست .
کاش دوباره بچه می شدیم . کاش می توانستیم براحتی به زبان دل حرف بزنیم و اینگونه شخصیت الهی و امانت خداوند را به بازی نگریم . کاش از بچه ها یاد می گرفتیم و خود واقعی خود را بیرحمانه در مسلخ محافظه کاری سر نمی بریدیم......
]]>و در سوی دیگر عباس با همان هیبت و با همان هیمنه در آستان برادر پاسداری می داد . و وارد شدن در حرم تو ای حامی همیشگی برادر برای من بسیار سخت و دشوار بود . پاهایم می لرزید و از روسیاهی سرم را بزیر افکنده بودم و آرام آرام قدم بر میداشتم و چه زیبا بود آن لحظه که خنکی آبهای روان را در زیر دستانم حس کردم. آن زمان بود که با همه ذرات وجودم
به این حقیقت رسیدم که آب هم فدایی توست . همان آبی که به دلیل تشنگی برادر ت و فرزندانش از آن ننوشیدی و آب را برای همیشه شرمنده غیرت و جوانمردی خود کردی …..
و عاشقانت چه مشتاقانه ضریحت را در بر می گرفتند و جواز حضور در حرم ابا عبد الله را ملتمسانه از تو طلب می کردند .
عباس ای تکسوار کارزار کربلا
هنوز مادر گیتی جوانی به جوانمردی و غیرت تو نیافریده است . هنوز جوانی اینگونه عاشق ولایت پا به عرصه گیتی نگذاشته است وهنوز تو ای ابا الفضل سردار یگانه میدان جوانمردی و غیرتی .
سقای جوانمرد کربلا و پاسدار همیشگی حریم حسین میلاد شریفت مبارک باد…..
